Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları
Basım Yılı: 2008
Sayfa Sayısı: 672
Kitaplarını sıklıkla bir yerlerde görüp adını duymama rağmen John Fowles'le geç tanışanlardanım maalesef. Ortak tanıdıklar vasıtasıyla ismen bilip hiç yüzyüze gelmediğim insanlar gibi zihnimde bir tasavvurdan ibaret kalan yazarlar var hayatımda. Geçen seneye kadar John Fowles de onlardan biriydi. En bilinen kitabı Koleksiyoncu'yu alıp okudum önce. Çok heyecanlanmıştım, konusunu işleyiş tarzı itibariyle çok farklı oluşunun yanı sıra ("Bir genç kızı kaçırıp hapseden adam" çok bildik bir mevzu ama o adamın kıza tavrı apayrı bir yere koyuyor kitabı), edebiyat, sanat ve psikoloji üzerine bilgi birikimini kitabın içine ustaca yedirişi daha önce hiçbir yazarda bu lezzette görmediğim bir şeydi. Böyle hayran olunca diğer kitaplarını araştırmaya başladım ve aslında ilk romanı olan fakat "Koleksiyoncu"dan sonra yayınlanmış "Büyücü"yle karşılaştım. "Fransız Teğmenin Kadını" ve diğerleriyle birlikte kitaplarım elime ulaştığında, bu kadar kalın bir roman beklemediğimi itiraf etmem lazım. Heybetli kitaplardan ürken biri olmadım hiç ama "Büyücü"yü enteresan bir okuma maceram oldu. İlk bölümlerini çabuk ve keyifli bir şekilde okuduktan sonra, mola ve fasılalarla dönüp dönüp bağlandığım belli bir zaman dilimi geçti bitmesi için. Bu arada başka kitaplar da okudum, çünkü "Büyücü" özellikle ikinci bölümden sonra ağırlaşıp derinleşen bir roman ve bu yoğunluğu hazmedebilmek için bazen daha hafif bir şeyler okuma ihtiyacı duyuyorsunuz.
Londra'da yaşayan Nicholas Urfe, Oxford mezunu, kendi tabiriyle "şiirlerden başka gereken herşeyi olan" bir genç şairdir. Arkadaşının partisinde tanıştığı, Avusturalya'dan gelmiş Alison isimli bir kızla bağlılıktan kaçındığı, yüzeysel bir ilişki yaşayan Nicholas, bir çeşit kaçış yolu olarak gördüğü, Yunanistan'ın Phraxos adasında bulunan bir İngiliz okuluna öğretmenlik için başvurur ve kabul edilir.
Erkek öğrenciler ve birkaç sıkıcı öğretmenden başka pek de bir şeyin bulunmadığı yeni evinde, can sıkıntısından kurtulmak için adayı gezerken tepelerin ardında, ıssız bir yamaçtaki villasında yaşayan Conchis'le tanışır. Yaşını başını almış, bu zeki ve zengin adam Nicholas'ı etkisi altına alarak, soru sormanın yasak olduğu bir nevi kedi-fare oyununa başlar. Bu oyunun içine iki genç-güzel kız kardeş, İngiliz ve Yunan tragedyaları, Nazi zulmüne dair sahneler ve çok daha fazlası dahildir. Nicholas görünenin altında katman katman başka gerçekler olduğunu farkederek kendisine tutulan aynadaki pası yavaş yavaş silmeye başlar..
John Fowles'in 1950'lerde başlayıp 1977 senesinde son şeklini verdiği muazzam kitabı "Büyücü", yüzyılın en iyi 100 romanından biri olma vasfını sonuna kadar hakediyor. Kurmaca yazının hiç bir değeri olmadığını Conchis'in ağzından söyleyebilecek kadar kendinden emin yazarın kaleminden insanın türlü hallerine dair nefis bir yapıt, sağlam bir edebiyat ürünü.
"The Secret of Monkey Island", 90'lara çocukluğu rastgelmiş bir çok bilgisayar oyunu meraklısı gibi beni de en çok büyüleyen oyunlardandı. Biraz şapşal ama çok sevimli Guybrush Threepwood'un komik ve eğlenceli maceralarının peşinden sürüklenmeye o zamanlar İngilizcem tam olarak yetmese de abim oynarken izlemeyi çok severdim. Bazen de biraz kurcalayıp pes ederdim. Oyunun bir çok sahnesi ve diyalogu bugün bile hatırımda, mesela 2. oyunda bir ağaca tırmanmak için uğraşırken düşen Guybrush'un anne ve babasının iskeletlerinin ona bir mesaj vermek amacıyla gelip yaptıkları o absürt dans, haritanın parçalarından birinin uçtuğu "cliff", geminin kenarına tünemiş korsanın bacağına sürdüğü cilayla kazandığı paralar.. Bir sürü şey kazınmıştı aklıma.. Ta ki dün Monkey Island'ı yenilediklerini öğrenene kadar. İlk halinin piksel piksel bölünmüş görüntüleri yumuşatılmış(ki onlarında ayrı bir yeri var bende tabii), hikayenin orijinaline tamamen sadık kalınarak elle çizilmiş mizansenleriyle Monkey Island 1 ve 2 yeniden oluşturulmuş. İşin en hoş tarafı f10 tuşuyla istediğiniz an oyunun eski haline dönebiliyorsunuz. Oyun başladığı ve yukarıda gördüğünüz Melee Island'ın eskiden yeniye değiştiği anda hissettiğim heyecanı anlatamam. Sahil kasabasındaki ışıkların güzelliğine bakakaldım. Çok iyi bir iş çıkarmışlar. Yeniden keyifle oynuyorum ve şiddetle tavsiye ediyorum. 
