YOLUN SONUNDAKİ OKYANUS Neil Gaiman

Yayın Evi: İthaki Yayınları
Basım Yılı: 2013
Sayfa Sayısı: 181

Neil Gaiman'ın okuduğum tek kitabı Koralin ve Gizli Dünya'ydı, filmi çok hoşuma gittiği ve kısmen de romanı beğendiğim için yazardan bir kitap daha okumak istedim.

Bir cenazeden sonra çocukken oturduğu evi ziyaret etmek isteyen isimsiz hikaye anlatıcısı, eski evlerine vardığında çocukluk arkadaşı Lettie'yi ve onun ailesi, komşuları olan Hempstock'ları hatırlar ve bize geçmişte olanları anlatmaya başlar..

Yolun Sonundaki Okyanus, atmosferi tekinsiz olsa da kolay okunan, ortalama bir roman. Yazarın yetişkinler için yazdığı kitaplardan biri olarak geçiyor, gerçekten bir çocuğun okuyamayacağı kadar ürpertici detayları, tasvirleri ve karakterleri var. Kitaptan hatırladığım insanın içini ısıtan tek şey; Lettie'nin dostluğu ve biraz nefes alınabilen yer de Hempstock'ların güvenli ev ortamıydı.

Mezarlık Kitabı'nı merak ediyorum ama yakın zamanda bir Neil Gaiman romanı daha okuyacağımı sanmıyorum. 

 

KORALİN VE GİZLİ DÜNYA_Neil Gaiman

Yayın Evi: İthaki Yayınları
Basım Yılı: Şubat 2010
Sayfa Sayısı: 180 (iri punto)

Coraline Gece Kütüphanesi'nin ilk yazısıydı. Filmini hayli sevdiğim
hikayenin kitabını da okumak isteyerek, Tüyap Kitap Fuarı'nda İthaki Yayınları'ndan çıkan ciltli basımını aldım.

Biraz ıssız sayılabilecek bir yerde, tuhaf komşuları ve anne-babasıyla üç katlı bir evde oturan Koralin sürekli canı sıkılan ve keşif yapmaktan hoşlanan bir çocuktur. Yeni taşındıkları bu evin kullanılmayan misafir odasında arkası tuğla taşlarla örülü bir kapı olduğunu farkeder. Evde yalnız olduğu bir gün o kapıyı açar, kendini bir dehlizde bulur. Yolun sonunda onu diğer anne-babası ve hayatındaki herşeyin çok daha renkli birer kopyası beklemektedir..

Kitabı okuyunca esasen sevdiğimin filmdeki çizimler olduğunu anladım. Zira hikaye ilginç olmakla beraber bazı muğlak ve rahatsız edici tarafları var. Mesela Koralin'in geçtiği dehlizde ona eşlik eden şeyin ne olduğu açıklanmamış. Tahmin ettiğim şeyse eğer, hoş değil. Hikayeye bir Alice Harikalar Diyârı havası verilmeye çalışılmış gibi duruyor ayrıca. 'Bir delikten geçilerek yeni bir dünyaya adım atmak', konuşan kedi v.b. öğeler çok tanıdık.

İthaki Yayınları'ndan çıkan kitabın sadece bölüm başlarında birer karakalem çizimle yetinilmiş. Onlar da çok başarılı değil maalesef. 

Kısacası; filmi mutlaka izleyin ama kitabı okumasanız da olur.